У сеціве з’явіўся відэа-ролік, прысвечаны 20-годдзю Беларускага Калегіўма

У сеціве з’явіўся відэа-ролік, прысвечаны 20-годдзю Беларускага Калегіўма

Паглядзеўшы невялікае відэа (яго працягласць тры з паловай хвіліны), можна даведацца пра гісторыю і сучаснасць Беларускага Калегіўма. Паслухаць яго студэнтаў і выкладчыкаў. А таксама даведацца, як праходзяць лекцыі і практычныя заняткі.

«Благодаря коллегиуму остались в профессии». Выпускники – об отделении журналистики

 Беларускі калегіум (БК) – один из самых старых проектов в сфере неформального образования. Коллегиум появился в 1997 году как площадка для проведения публичных лекций, дискуссий, как место для диалога, сотрудничества с коллегами из различных стран.

Как и в конце 90-х, сегодня в Коллегиуме проходит обучение основам журналистики. За 20 лет проекта с направлением познакомились более 200 человек. Среди выпускников отделения есть как знаменитые журналисты, так и общественные деятели, предприниматели.

Знаете ли вы их? Чем они занимаются сегодня? И какую роль сыграл БК в их профессиональном развитии? Предлагаем познакомиться с пятью героями, выпускниками отделения журналистики различных годов.

Леша Августинович

Алексей Августинович.

Выпускник 2015 года. Магистрант в Edinburgh Napier University (Шотландия)

 До поступления в Белорусский Коллегиум я никогда не работал журналистом. Иногда, правда, писал статьи для «Вечернего Минска», университетской газеты «Импульс» и «Перекресток» (БГУИР – прим.). Но это не была работа, и уж точно не способ заработка. Когда же я увидел объявление, что идет набор на курс журналистики, то решил податься. Коллегиум стал для меня своеобразным стартом, где я познакомился с известными и толковыми журналистами: Светланой Калинкиной, Мариной Загорской и другими. Разобрался, как писать, каким статьям верить, как анализировать информацию.

Думаю, что на курс обязательно стоит идти как журналистам, которые уже работают, так и студентам. В коллегиуме можно получить знания, которые не дадут в вузе. Это практические знания. Обучение будет полезно всем, кто пишет заметки, статьи, очерки, кто занимается продвижением в социальных сетях и хочет с помощью своих текстов влиять на других. Приемы, которые мы изучали, например, перевернутый треугольник или подбор заголовков, помогают мне собирать большое количество подписчиков, комментариев под постами. Я сейчас пишу для молодежных сайтов и знаю, как выстроить структуру статьи, сделать так, чтобы люди ее прочитали.

Обучение в Коллегиуме я рассматривал как платформу для личностного развития. До поступления в магистратуру я занимался созданием сайтов и их рекламой в интернете. Полученные знания помогли привлекать новых клиентов в основном благодаря тому, что я пишу и как я пишу.

 

Наста Шамрэй

Анастасия Шамрей.

Выпускница 2010 года. Сотрудничает с Радио свобода (svoboda.org), видеожурналист

 Я всегда хотела быть журналистом. Это было моей целью. Сомневаться в выборе начала только когда встретилась с проблемами, будучи в сфере. Но до поступления в вуз я знала, кем быть и как быть.

Я училась на факультете белорусской филологии в педагогическом университете, второй специальностью была журналистика. В Белорусский Коллегиум ходила после занятий, т.к. вуза было мало. Мне не хватало занятий по журналистике, да и преподавателей, которые работали в профессии. А БК давал это в первую очередь. Во-первых, с нами работали практики, а во-вторых, это был совершенно новый уровень подачи материала, другой подход к работе СМИ. Коллегиум знакомил со стандартами журналистики иного направления, например, европейскими, показывал, как работают в других медиа.

Такое обучение может быть полезно для тех, кто ищет больше информации, хочет и готов развиваться. К тому же коллегиум может дать понимание, как делаются и работают СМИ, как относятся к СМИ, как искать информацию для себя. Это полезно в любой профессии в наше время, когда информации вокруг очень много.

БК помог мне не уйти из профессии и журналистики, когда меня отчислили из университета. В тот момент мне казалось, что все пропало. Когда думала, куда дальше идти, что дальше делать, это было единственное место, где я продолжала учиться и благодаря которому осталась в журналистике. И я не жалею, т.к. нашла себя именно в этой сфере.

 

 

Анна Волынец

Анна Волынец

Выпускница 2010 года. Журналист, сотрудничает с Зеленым порталом (greenbelarus.info), Багной (bahna.land), Завтра твоей страны (zautra.by) и другими

Мое знакомство с журналистикой началось с развития школьной независимой газеты «Лілея», после – городского портала vialejka.org (сегодня – vialejka.info). Журналистов среди нас не было, разве что активные люди с начальными знаниями.

Когда мне было 18 лет, я уехала из родного города и потеряла свое окружение. Мне не хотелось отрываться от журналистики. Поступление в Белорусский Коллегиум дало шанс познакомиться с единомышленниками, в т.ч. из профессиональной среды. На курсах оказались люди с реальным опытом работы. Это был совершенно иной уровень. Мне как человеку, который имел опыт, понимал предмет разговора, было очень интересно.

БК дал широкий бэкграунд. Я получила системные знания по журналистике. Конечно, не все использую из того, что мы учили. Больше всего удивило, что пригодился курс культурной аналитики: писала рецензии на книги.

До того, как связать жизнь с этой профессией, я за просто так писала 3-4 года. С таким подходом проще было найти работу. Контакты, которые я приобрела в Коллегиуме, помогли трудоустроиться.

Если человек получил образование журналиста в белорусском университете, в Коллегиуме он сможет увидеть альтернативную журналистику. Она отличается от того, что преподают в БГУ, в педе (БГПУ – прим.), вроде журналистика там тоже есть. В Белорусский Коллегиум стоит идти тем, кому нужна практика. Кто хочет научиться работать со словом и познакомиться с большим количеством людей, ученых своих профессий.

Михаил Волчек

Михаил Волчек

Выпускник 2008 года. Программист, координатор общественного объединения «Фаланстер»

Журналистом я никогда не работал. Я вел свой блог на LiveJournal просто как общественный активист. Писал на различные темы о том, что меня волновало. Плюс 2006 год для меня был драматический: я организовывал наблюдение за выборами и был арестован. Меня, конечно, не отчислили из универа, но очень многое изменилось в моем понимании активизма и моей роли в обществе. В определенный момент мне показалось, что стоит улучшать тексты. И я решил, что Белорусский Коллегиум может стать хорошим местом для изучения азов журналистики.

Была и другая причина, почему поступил в Коллегиум. Со знакомыми по линии общественной деятельности начал делать зин (в рамках проекта zabej.info) – молодежный общественно-политический журнал. Это был переход из блогинга в самиздат. Мы выпускали зин в двух форматах: бумажный и pdf. Посещение курсов давало реальные знания и вдохновение. Все происходило в режиме реального времени. Что узнавал на занятиях, сразу же мог применить при создании зина.

Помимо этого БК подтолкнул меня к созданию подкастов. Подкасты были про все. В рамках zabej.info мы выпустили больше, чем 20 номеров. Коллегиум дал возможность смелее работать и с текстом, и с аудио, и с видео. Я никогда не забуду принципы монтажа, о которых нам рассказывали Андрей Росинский и Карина Антипенко. Эти принципы используют и в тексте, и в рисунке, и в аудио с видео. Я даже сейчас смотрю фильмы через призму теории монтажа. Такой подход практичен и в общественной деятельности, и в личной жизни, ты проще и легче понимаешь, как медиа влияют на тебя.

Обучение в Белорусском Коллегиуме может быть полезно для тех, кто хочет попробовать себя в новой профессии. В БК преподают много этических моментов, не только принципы написания текстов. Ты начинаешь писать быстро, свободно и качественно. Я не знаю, как сейчас, но, когда я учился, нам преподавали матёрые чуваки, у которых был опыт работы в иностранных изданиях. В БК передается традиция западноевропейской школы журналистики. Кто хочет узнать это помимо журфака, на курсы в коллегиум определенно стоит идти. Там все достаточно концентрировано, а после обучения ты пишешь материал, о котором даже не мечтал, или получаешь возможность пройти стажировку. Например, я был на стажировке в Еврорадио. И это было незабываемое время.

Павел Свердлов

Павел Свердлов

Выпускник 2004 года. Редактор, журналист на радиостанции «Европейское радио для Беларуси» (euroradio.fm)

 До сих пор в самых разных ситуациях мне встречаются люди, которые учились в Коллегиуме. Многие из них остались в журналистике. Естественно, мы с ними дружим и наши отношения — это что-то большее, чем профессиональное сотрудничество. На межличностном уровне все гораздо глубже, нежели мы были просто какими-то знакомыми друг с другом профессионалами.

Интересно, что, когда учился в БК, мы написали книжку с однокурсниками. Она называлась «Залатыя дыскі беларускага рок-н-рола». Над ней работали три студента Коллегиума и, в принципе, двое из трех, я и Сергей Гудкин, занимаемся время от времени музыкальными темами. Леша Стрельников, который тоже писал для книги, ушел в театр. Тем не менее, наличие этой работы предопределило во многом, в каких темах (культура, музыка) мы будем работать дальше.

Практические вещи в Коллегиуме помогли набить руку, сформировать какой-то стиль, научиться работать в целом. Но и по его окончанию пришлось еще очень много учиться, оттачивать полученные знания, быстро писать, правильно интерпретировать информацию. Но у нас все это уже было заложено. Коллегиум научил не закрываться за идеологической парадигмой, широко мыслить, во многом благодаря тому, что лекторы умеют это делать и подавали нам пример.

Я сам преподавал в Коллегиуме некоторое время. У меня был курс, который назывался пиар и СМИ. Это было уже в 2010-е годы. Я надеюсь, что он был полезен моим студентам, но в частности, он был полезен мне. Курс позволил сесть и систематизировать то, что я знал. В 2014 году была изменена программа и от курса отказались. Я, конечно, жалею. Было интересно преподавать студентам Коллегиума. Туда обычно идет небезразличная молодежь. Не все подряд. Это тебя тоже мотивирует к развитию.

На курсы по журналистике стоит идти тем, кто видит свое будущее, связанное с медиа, написанием текстов, работой с информацией. Т.е. это могут быть изначально не журналисты, а физики, историки. В 2000-е годы, когда я учился, да и сейчас в штате СМИ есть очень много людей с непрофильным образованием. Для них как раз и является стимулом поступить в БК, научиться журналистике, а журналистам – углубить свои знания в практикующей области. Учиться в Коллегиуме может кто угодно, вопрос в том, стоит ли видеть свое будущее в связи с журналистикой. Тогда Коллегиум поможет и будет полезен.

 Подготовила Яна Устиненко, БК, отделение журналистики

фото из аккаунтов выпускников на facebook.com

30 cакавіка – прэзентацыя брашуры «Фрыланс у масмедыя: Швецыя – Беларусь»

Запрашаем на прэзентацыю перакладу шведскай брашуры «Frilanshandboken» з беларускім дадаткам. Процьма практычных парадаў для журналістаў-фрылансераў ад шведскіх калег. Шмат цікавостак пра рэаліі працы медыя-фрылансераў у гэтай скандынаўскай краіне.

Аўтары – Фрэдрык Нэйман, Мікаэль Бэрглінг (Швецыя), Аляксандр Жук (Беларусь).

Прэзентацыя брашуры «Мас-медыя ў Беларусі: Швецыя – Беларусь. Даведнік для журналістаў-фрылансераў Беларусі» з аўтограф-сесіяй і майстар-класам шведскіх аўтараў на тэму «Паспяховая фрыланс-журналістыка па-шведску. Магчымасці для Беларусі» адбудзецца ў Мінску 30 сакавіка 2017 г. (чацвер), канферэнц-зала гатэля «Гарні» (вул. Інтэрнацыянальная, 11) і 31 сакавіка 2017 г. (пятніца) у Гродне.

Пачатак мерапрыемстваў у абодвух гарадах – а 18.30.

У Мінску сустрэча пройдзе у канферэнц-залі гатэля «Гарні» (вул. Інтэрнацыянальная, 11).

Дзеля ўдзелу ў прэзентацыі брашуры і майстар-класе ў Гродне патрабуецца дадатковая рэгістрацыя праз e-mail на адрас baj@baj.by з пазнакай «Фрыланс» да 29 сакавіка ўключна. Звесткі пра месца правядзення мерапрыемства ў Гродне будуць накіраваныя ў адказ на ліст не пазней як 29 сакавіка.

Лекцыя “Роля мамы ва ўсталяванні таталітарных рэжымаў” – 4 красавіка

У межах кампаніі “500годнасць”, прысвечанай юбілею беларускага друку, “Беларускі Калегіум” і “Будзьма беларусамі!” запрашаюць на курс лекцый перакладчыка ізраільскай літаратуры Паўла Касцюкевіча “Біблія як палітычны тэкст”.

Касцюкевіч

Лекцыя 3-ая – “Роля мамы ва ўсталяванні таталітарных рэжымаў”

4 красавіка. Залатая Горка, 2, пакой 101. Пачатак а 18-30.

Уваход – вольны.

Лекцыя “Давід: партызан, рэкецір і цар” – 21 сакавіка

У межах кампаніі “500годнасць”, прысвечанай юбілею беларускага друку, “Беларускі Калегіум” і “Будзьма беларусамі!” запрашаюць на курс лекцый перакладчыка ізраільскай літаратуры Паўла Касцюкевіча “Біблія як палітычны тэкст”.

Касцюкевіч Будзьма

Лекцыя 2-ая – “Давід: партызан, рэкецір і цар” – пройдзе 21 сакавіка.

Залатая Горка, 2, пакой 101. Пачатак а 18-30. Уваход – вольны.

14 сакавіка – пачатак серыі лекцый “Біблія як палітычны тэкст”

У межах кампаніі “500годнасць”, прысвечанай юбілею беларускага друку, “Беларускі Калегіум” і “Будзьма беларусамі!” запрашаюць на курс лекцый перакладчыка ізраільскай літаратуры Паўла Касцюкевіча “Біблія як палітычны тэкст”.

Лекцыя 1-ая – “Ці трэба чалавецтву цары і каралі?” 14 сакавіка. Залатая Горка, 2, пакой 101. Пачатак а 18-30.

Уваход – вольны.

Будзьма

Дакранісь да Іншага падчас Жывой бібліятэкі

Як шмат цяпер кажуць пра свабоду і як мала яе ў рэальным жыцці. Жывая бібліятэка прапануе глыток свабоды 5 сакавіка ў межах фестываля КВІР-культуры “Дотык”

Afisha

Першая праўда ў тым, што мець магчымасць быць сабой – гэта вялікае шчасце. Не толькі нам патрэбныя “жывыя кнігі”, але і мы “чытачы” таксама патрэбныя ім. Жывая Бібліятэка – гэта магчымасць сесці насупраць невялікай групы людзей і свабодна распавесці пра тое хто ты ёсць, аб сваіх думках, ідэях, перакананнях. Адолець свой страх і адказаць на ўсе пытанні. Калі вы думаеце, што чалавек, які распавядае пра сябе, не заўважае чыей-небудзь саркастычнай усмешкі ці ганебнага погляда, то гэта зусім не так.

Другая праўда як раз у тым, што чалавек гэты пойдзе па жыцці не з тым хто яго асуджае, а з тым, хто яго разумее ці адчувае тое ж самае. А знайсці такога чалавека можна толькі адкрываючы сябе, кажучы пра тое, хто ты ёсць. Для чалавека магчымасць быць сабой – гэта магчымасць быць шчаслівым.


Трэцяя ж праўда складаецца ў тым, што хто шукае, той знойдзе. 

Мы прапануем вам шукаць разам з намі. Жывая Бібліятэка – гэта незвычайнае мерапрыемства, дзе “кнігі” – гэта жывыя людзі з нейкім унікальным досведам, ідэнтычнасцю ці рэдкай прафесіяй, нязвыклым для большасьці ладам жыцця ці светапоглядамі, у дачыненні да якіх існуюць стэрэатыпы і забабоны.

Вы можаце запытацца ў кожнага з іх, як гэты досвед ўплывае на іх жыццё. Ці лічаць яны сябе асаблівымі ці наадварот імкнуцца не вылучацца? Жывая бібліятэка – гэта квіток у бясконцы свет Іншага, Іншага чалавека.


Прыходзьце 5 сакавіка з 12:00 да 16:00 у Сталоўку XYZ на вул. Фабрыцыуса 4. Уваход як заўсёды вольны з папярэдняй рэгістрацыяй (да 23:59 4 сакавіка).

Жывая бібліятэка адбываецца ў межах ІІІ Міжнароднага фестываля КВІР-культуры “Дотык”, які страртуе 24 лютага. Падрабязная праграма фестываля тут.

Не забывайце падпісвацца на нас у ВК, FB, Instagram, Telegram, а таксама чытаць у “Журнале” і дзяліцца навінамі з сябрамі! Мы заўсёды рады новым людзям у камандзе! Калі вы хочаце стаць валанцёрам на Жывой бібліятэцы, прапанваць нам сваё памяшканне, дапамагчы з пошукам “кніг” ці вы самі “кніга”, пішыце нам у сацыяльных сетках або на human.library.belarus@gmail.com.

Жывая бібліятэка будзе праходзіць у фармаце міжнароднай метадалогіі Human Library.

11 лютага – публічная дыскусія “Мастацкая літаратура ў эпоху постпраўды”

VI Міжнародны паэтычны фестываль “Вершы на асфальце” памяці МІхася Стральцова

11 лютага

Беларускі Калегіюм

Запрашае на публічную дыскусію

Мастацкая літаратура ў эпоху постпраўды

Кніга

У 2016 годзе Оксфардскі слоўнік (Oxford Dictionaries) назваў словам года слова “постпраўда” (posttruth), тым самым засведчыўшы, што “праўда” ужо ня ёсць асноўнай каштоўнасцю нашай цывілізацыі, як было ў папярэднія эпохі.

Час постпраўды – гэта калі нешта іншае ад фактаў ці рацыянальных аргументаў ўплывае на выбар людзей. Час постпраўды – гэта калі праўда не падмяняецца маною ці здрадліваю паўпраўдаю, але проста робіцца неістотнаю.

Што з гэтага вынікае для літаратуры, якая стагоддзямі даследвала чалавека і соцыюм і сваёй “мастацкай праўдаю” ўплывала на “праўду жыцьця”? У пошуку адказаў на гэтае пытанне і ладзіцца дыскусія.

Што адбываецца ці адбылося з чалавекам у нашым часе?

Чаму пахіснулася пазіцыя праўды?

Ці заўважыла літаратура “падзенне праўды” ў сучасным свеце?

Што чакае літаратуру ў эпоху постпраўды?

У дыскусіі бяруць удзел беларускія і замежныя літаратары і мысляры

Валянцін Акудовіч (Беларусь),

Ігар Бабкоў (Беларусь),

Міхаіл Баярын (Беларусь),

Барыс Пятровіч (Беларусь),

Дайнюс Гінталас (Літва),

Марыянна Кіяновська (Украіна),

Мары Лундквіст (Швецыя).

Вядзе дыскусію акадэмічны дырэктар Беларускага Калегіюма Ірына Дубянецкая.

Дыскусія адбудзецца ў Галерэі TUT.BY па адрасе праспект Дзяржынскага, 57. Пачатак а 12.30.

Абвешчаны набор на цыкл семінараў “Інтэлектуальная спадчына Францішка Скарыны: крытычны погляд да юбілею”

Інтэлектуальная спадчына Францішка Скарыны:

крытычны погляд да юбілею

Семінар па гісторыі ідэй

Скарына

 Беларускі Калегіюм і Інстытут “Палітычная сфера” абвяшчаюць правядзенне ўвесну 2017 года цыклу семінараў, прысвечаных пераасэнсаванню інтэлектуальнай спадчыны Францішка Скарыны.

2017 год праходзіць пад знакам 500-гадовага юбілею беларускага кнігадрукавання, што безумоўна патрабуе звароту да ўнёску Францішка Скарыны ў беларускую культуру. Сярод чарады юбілейных мерапрыемстваў і заслужанага услаўлення Скарыны мэта семінара звярнуцца да крытычнага пераасэнсавання спадчыны першадрукара з пазіцыі інтэлектуальнай гісторыі.

Сучасная інтэрпрэтацыя інтэлектуальнай і культурнай спадчыны скарыніяны па-ранейшаму засноўваецца на рамантычных і пазітывісцкіх  падыходах, выпрацаваных у межах гісторыі філасофскай думкі часоў БССР. Юбілей з’яўляецца выдатнай нагодай узгадніць разуменне творчасці Скарыны з актуальнымі метадалагічнымі падыходамі гісторыі ідэй.

У першую чаргу нас цікавіць палітычны і інтэлектуальны кантэкст дзейнасці Скарыны: традыцыі і пераемнасць, запазычванне і трансфармацыя ідэй, аўтэнтычнасць і арыгінальнасць.

У межах семінару плануецца разгляд асноўных тэкстаў, якія тлумачаць эпоху Скарыны, інтэлектуальныя тэндэнцыі і ідэйныя зрухі. Завяршальная частка семінарскага цыклу будзе прысвечана абмеркаванню асноўных інтэрпрэтацый інтэлектуальнай спадчыны Ф. Скарыны (У. Конан, С. Падокшын, С. Майхровіч, І. Дварчанін) і арыгінальных тэкстаў.

Семінары будуць адбывацца раз на два тыдні, увечары. Для ўдзелу запрашаюцца ўсе ахвотныя (пажадана веданне англійскай мовы).

Каардынатары семінара: Аляксей Ластоўскі, Андрэй Казакевіч, Ірына Дубянецкая

 

Папярэдні план:

15.02 – Рэнесанс: агульны кантэкст эпохі

01.03 – Палітычныя ідэі часоў Ф. Скарыны

15.03 – Natio i Patria

29.03 – Рэлігійныя погляды на прадвесні Рэфармацыі

26.04 – Інтэлектуальны клімат Рэчы Паспалітай і паўночнай Італіі на мяжы XV-XVI стагоддзяў

10.05 – Беларуская Скарыніяна

24.05 – Разгляд арыгінальных тэкстаў Ф. Скарыны

 

Заяўкі прымаюцца да 10 лютага 2017 года. Для гэтага трэба запоўніць электронную форму.

Дадатковая інфармацыя па электронным адрасе info@belcollegium.org

 

Валянцін Акудовіч: «Дзіўна, што яшчэ даволі шмат маладых людзей абіраюць сабе за прафесію гуманістыку»

Беларускі Калегіюм, які сёлета адзначае дваццацігоддзе, быў створаны як альтэрнатыва мясцовай універсітэцкай сістэме навучання. Але сёння нефармальная адукацыя і самаадукацыя даволі запатрабаваныя. У прагнага да ведаў чалавека шмат варыянтаў, дзе іх атрымаць: анлайн-курсы, адкрытыя лекцыі, воркшопы. Якое месца Беларускі Калегіюм займае сёння ў сістэме актуальных адукацыйных ініцыятыў?

Пра гэта размова з адным з яго заснавальнікаў і куратарам аддзялення філасофіі і літаратуры Валянцінам Акудовічам.

Akudovich

— Раўнуючы з іншымі нефармальнымі інстытуцыямі, нашае доўгалецце нават нас саміх уражвае. Дарэчы, стваральнікам Калегіюма і яго першым кіраўніком шаснаццаць год быў кандыдат філасофскіх навук Алесь Анціпенка. Нельга не згадаць і Ігара Бабкова, роля якога на пачатку фамавання нашай установы таксама была вельмі значная.

Шмат каго тады ўжо не задавальняла ўніверсітэцкая адукацыя. Але ў першыя гады незалежнасці думалася, што пакрысе яна трансфармуецца адпаведна сучасным цывілізацыйным стандртам. Толькі з прыходам новай ўлады вельмі хутка стала зразумела, што нас чакае не аптымістычная трансфармацыя, а татальная кансервацыя савецкага адукацыйнага наратыву. Тады да іннавацыйнай задачы Калегіюма была далучаная яшчэ адна важная справа —  фармаваць і захоўваць маладую нацыянальную эліту да той пары, калі сітуацыя пераменіцца на лепшае…

Добра, што ў тыя першыя гады мы не ведалі, колькі нам трэба будзе чакаць гэтых зменаў…

Яшчэ звярну ўвагу на адзін момант. Калі іншыя нефармальныя інстытуцыі вучаць нейкім пэўным навукам, дык мы перадусім спрабуем фармаваць веду Беларусі пра самую сябе і ўвесь сусвет.

—  Матывацыя студэнтаў, якія навучаюцца ў Калегіюме, зразумелая: у складзе выкладчыкаў багата вядомых прозвішчаў. Але якая цікавасць менавіта ў выкладчыкаў? Што могуць атрымаць вядомыя літаратары, мастакі і навукоўцы ад камунікацыі з моладдзю?

 —  За ўсе гады толькі адзін чалавек адмовіўся ад прапановы, калі я яго запрасіў прачытаць курс на аддзяленні філасофіі і літаратуры. І зусім не з абыякавасці да Калегіюма —  ён займаў высокую пасаду ў акадэмічнай інстытуцыі і тады не быў гатовы да верагодных рэпрэсіяў улады.

Да месца заўважу, што за гады ніхто дабрахоць не сыйшоў з Калегіюма, калі не лічыць некалькіх канфліктных сітуацый, які не былі звязаныя з ім, як з інстытуцыяй. Разам з тым я не магу сфармуляваць універсальны адказ, бо нават стасоўна сябе не здольны тое зрабіць: чаму я тут ужо дваццаць год? Відаць, нам проста сэнсоўна і ўтульна ў такім неверагодна таленавітым хаўрусе рабіць агульную справу. Зрэшты, выкладаць у Калегіюме —  гэта, як з гадамі высветлілася, досыць прэстыжна. І шмат хто яшчэ з разумных і таленавітых хацеў бы да нас далучыцца, толькі нашыя магчымасці вельмі абмежаваныя. Аб чым я ўвесь час моцна шкадую.

—  Некоторыя з выкладчыкаў таксама вядуць заняткі на іншых нефармальных адукацыйных платформах: Лятучы ўніверсітэт, каледж ECLAB. Чым адрозніваюцца праграмы ці канцэпцыя ў Беларускім Калегіюме?

—  Пра канцэптуальнае разрозненне я ўжо казаў вышэй. Хіба яшчэ заакцэнтую: мы прынцыпова беларускацэнтрычныя. І хаця ў нас і знаку няма нейкай моўнай сегрыгацыі, але беларуская мова ў Калегіюме дамінуе. Што зусім не замінае чытаць лекцыі і ладзіць семінары рускамоўным выкладчыкам. Як і рускамоўным студэнтам атрымліваць нашы сертыфікаты.

—  Якія аддзяленні Калегіюма карыстаюцца найбольшым попытам?—  Прабачце, але мне, відаць, было б некарэктна нейкае аддзяленне высоўваць наперад. Тым болей, што ў розныя гады бывала па рознаму. Дарэчы, як і цяпер: леташні набор літаральна ўразіў нейкім шалёным выбухам цікавасці да журналістыкі і еўрапеістыкі (новае аддзяленне). Хаця ў кожным разе вырашае не колькасць тых, хто паступіў, а колькасць тых, хто скончыў Калегіюм. Зрэшты, і гэта не галоўны крэтэр, бо і адзін таленавіты студэнт потым можа зрабіць для Беларусі больш, чым цэлы курс. Дзеля прыкладу згадаю хаця б Глеба Лабадзенку.

—  Ці заўважалі вы, як уплывае сітуацыя ў краіне і свеце на цікавасць абітурыентаў да розных аддзяленняў?

—  Натуральна, увесь час на гэта зважаем. Калегіюм пачынаў сваю працу, калі не тое што інтэрнэта, кампутараў лічы не было. Саветызаваная моладзь тады яшчэ пераважна заставалася адлучанай як ад сусветнай веды, так і ад нескажонай веды пра Беларусь. І таму нашай найпершай задачай было злучэнне маладых людзей з гэтымі ведамі. Натуральна, на тую пару самымі папулярнымі былі гістарычныя курсы. Але са з’яўленнем інтэрнэта сітуацыя пачала радыкальна меняцца. Цяпер няма праблемы хоць з якой інфармацый. Уся сусветная спадчына і найноўшае — на адлегласці працягнутай рукі да манітора. Зразумела, якімі б інфармаванымі не былі нашыя выкладчыкі, яны не могуць канкураваць з тым, што прапаноўваемае віртуальная бібліятэка.  З гэтага і паўстала надзвычай вострая праблема: што мы можам даць студэнтам такога, чаго няма ў “кампутары”? Пэўны адказ на гэтае запытанне яшчэ ані не сфармуляваны. Пакуль ясна хіба толькі адно: у “кампутары” няма жывога чалавека, гэта значыць, няма нашых выбітных творцаў, якія наўпрост, сам-насам сумовяцца з студэнтамі на лекцыях, семінарах, калоквіўмах і нават падчас філасофскіх вандровак па Беларусі.

—  Часам падаецца, што ўся дзейная молодзь зараз ідзе ў айцішнікі. Чаму нехта усё роўна імкнецца атрымліваць гуманітарную адукацыю?

—  Татальны крызіс гуманітарнай адукацыі і, калі шырэй, усяго гуманітарнага дысурса —  навідавоку. Пра гэта, здаецца, ніхто нават і не спрачаецца. Дыскутуюцца хіба адно прычыны, якія спачатку выклікалі крызіс, а затым і сфармавалі яго як татальнасць. Тут не месца далучацца да гэтай мега-дыскусіі. Хіба звярну ўвагу на адзін, але, як з майго гледзішча, надзвычай істотны момант: чалавечае ў чалавеку пакрысе перастае бачыцца загалоўным для самога чалавека. Цяпер чалавека ўжо найперш вызначае мера ягонай ўпісанасці ў тэхналагічны дыскурс.

З гэтага нават дзіўна, што яшчэ даволі шмат маладых людзей абіраюць сабе за прафесію гуманістыку. Хаця, відаць, бальшыня з іх проста не ведае, што гэтым самым абірае сабе і ролю аўтсайдэра ў грамадстве. Разам з тым, тыя, хто разумее, што сёння адбываецца ў свеце, але не здраджвае свайму пакліканню, выклікаюць у мяне вялікую павагу. Трэба яшчэ пазмагацца за чалавека як такога. А там час пакажа.

—  Вы кіруеце аддзяленнем філасофіі і літаратуры. Ці цяжка працаваць з творчымі людзьмі?

—  Якраз з таленавітымі людзьмі працаваць лёгка. Хаця больш дакладна будзе сказаць —  радасна. І ці не таму, што толькі праз здольнасць да творчасці чалавек вылучыўся з усяго астатняга свету ў чалавека. Інакш кажучы, дапамагаючы нашаму маладому калегу рэалізаваць свой талент, мы неўпрыкмет вялічым колькасць чалавечага ў чалавеку. І хаця кожны раз ўпаасобку гэта зусім непрыкметнае павелічэнне, але… Вось таму і радасна.

—  Выбачайце за дылетанцкае пытанне. Ці можна наогул навучыць літаратурнаму майстэрству? Як вырасціць паэта ці пісьменніка?

—  Калі я паступіў у Маскоўскі літаратурны інстытут, дык быў літаральна збянтэжаны тым, што ўсе тамтэйшыя выкладчыкі, пачынаючы з рэктара, не стамляліся нагадваць нам: на пісьменніка ніхто нікога не можа вывучыць. А вось што мы напэўна можам, казалі яны, дык гэта навучыць вас чытаць. Хутка я зразумеў, што гэта абсалютна слушна. Нельга навучыць, можна толькі дапамагчы зрабіцца празаікам, паэтам, філосафам, калі ў хлопца ці дзяўчыны ёсць хоць трохі з таго, што звычайна пазначаюць словам талент. Гэтым мы і займаемся на аддзяленні філасофіі і літаратуры. А таго, хто гэтай дзіўнай вярэды у сабе не мае, мы вучым чытаць. Што таксама не пазбаўленае сэнсу. І не абы якога…

Размаўляла Ірына Мамчыц, Беларускі Калегіюм, аддзяленне журналістыкі

Абвешчаны набор на семінар “Пошукі ідэнтычнасці. Крыўскі праект”

Беларускі Калегіюм

 абвяшчае пачатак сэмінару

 пошукі ідэнтычнасьці. КРЫЎскі праект

Сэмінар прысьвечаны аналізу канцэпцыі Крыўі як аднаго з беларускіх “нацыянальных праектаў”, які цягам ХХ стагоддзя разглядаўся як магчымы кірунак нацыянальнага разьвіцьця рознымі мысьлярамі і грамадзкімі дзеячамі. Якое месца гэты праект займае ў беларускай гісторыі ідэй і ў сучасным працэсе станаўленьня новай нацыянальнай ідэнтычнасьці? Акрамя гэтага, удзельнікі сэмінару дасьледуюць пытаньні беларускага сакруму, рэканструкцыі традыцыйнае касмалягічнае сыстэмы і зьвязаныя з гэтым сучасныя інтэлектуальныя практыкі.

Каардынатар сэмінару: Тодар Кашкурэвіч.

Тодар Кашкурэвіч

 План семінару

1.Беларуская ідэнтычнасьць і спробы стварэньня нацыянальных праектаў новага часу.

 1.1. Пачаткі фармаваньня крыўскае ідэнтычнасьці беларусаў.

Рамантыкі ХІХ ст. Таварыствы філяматаў і філярэтаў. Пачаткі “крыўскай” ідэі. Уплыў вызвольных паўстаньняў ХІХ ст., забароны саманазвы Літва і беларускага друкаванага слова на фармаваньне нацыянальнае ідэі.  Пачатак ХХ ст. В. Ластоўскі і крыўскі праект  новай нацыянальнай ідэялёгіі тутэйшага Краю. Канкурэнцыя і процістаяньне “беларускай” і “крывіцкай” мадэляў. Нацыяналізм прадстаўнікоў крывіцкай і беларускай ідэялёгій культурніцкага рамантызму і бальшавіцкага прагматызму.

 1.2. Іншыя нацынальныя праекты. Адраджэньне ВКЛ і Рэчы Паспалітай.

Памылка неўлучэньня ў нацыятворчыя працэсы дзейнасці Ю. Пілсудзкага, Л. Жалігоўскага, Ю. Доўбар-Мусьніцкага і інш. Змаганьне за “Літву”. “Літоўскі”, “беларускі”, “польскі” пагляды на праблематыку. Беларуска-літоўская бальшавіцкая рэспубліка (ЛітБел), або альтэрнатыўная – “Літва сьродкова”, як беларуска-літоўская адноўленая дзяржава – ВКЛ.  Тэндэнцыі адраджэньня “літоўскай” ідэнтычнасьці ў сучаснай Беларусі.

1.3. Праблема “незадаволенасьці” беларуска-БССРаўскіх праектаў у асяроддзях беларускага грамадзтва ў 80-х 90-х.

Негатыўныя фактары станаўленьня сучаснай беларускай нацыянальнай соцыя-культурнай мадэлі  ў савецкія часы. Геапалітычныя аспэкты. Намінацыя Краіны праз назоў “Беларусь”, як магчымасьць і інструмэнт  улучэньня яе  ў “рускі мір” і арыентацыю на Усход.  Беларускія БССРаўскія дзеячы культуры і ідэялогіі: дасягненьні і паразы.  Нязгода ў беларускім грамадзтве паводле праблем сучасных нацыятворчых працэсаў.

1.4. 1980-я і 1990-я гг. Пошукі новых мадэрных ідэнтычнасьцяў Беларусі.

Тэндэнцыі новага “нацыянальнага адраджэньня”. Пошукі кшталтаў абнаўленьня нацыі. Аднаўленьне крыўскае ідэі. Інтэлектуальныя практыкі і навуковыя дасьледаваньні ў тэмах балтызму, этнацэнтрызму, дахрысьціянскіх традыцыйных культаў, этнакасмалёгіі,  этнастылю і інш. Плёны і паразы праекту “КРЫЎЯ”.

 

2.Цэнтар Этнакасмалёгіі “КРЫЎЯ”

 2.1. Ідэалягічныя ўстаноўкі Цэнтру Этнакасмалёгіі “КРЫЎЯ”.

Канцэпцыя Цэнтру этнакасмалёгіі “КРЫЎЯ” як інтэлектуальнай прасторы дасьледаваньня і каардынацыі вывучэньня дахрысьціянскае культуры і этнагенэзу беларусаў, прапанаваная філёзафам С. Санько і мастаком Т. Кашкурэвічам. Культывацыя фальклёрнай, этнаграфічнай, міталягічнай, стылістычнай спадчыны як падмурак фармаваньня новае мадэлі нацыянальнай ідэнтычнасьці. Даследаваньне і ўзнаўленьне рэлігійнайе дахрысьціянскае традыцыі (паганства) і яе сынкрэтызму з хрысьціянскімі культамі.  Вывучэньне і папулярызацыя балцкага складніку ў этнагенэзе беларусаў.

 2.2. Вынікі дзейнасьці Цэнтру Этнакасмалёгіі “КРЫЎЯ”.

Навуковыя публікацыі “КРЫЎІ”. Часопісы “KRYŬJA” і “DRUVIS”. Актуалізацыя балцкае тэмы ў беларускім культурным ужытку. Масавая рэканструкцыя архаічнае народнае музыкі і аўтэнтычнага сьпеву, рэканструкцыі народных строяў і інш.

 

  1. Дасьледаваньне беларускага сакруму

 3.1. Архаічныя сьветаглядавыя мадэлі ў сучасным сьвеце.

Магчымасьць або немагчымасьць рэканструкцыі дахрысьціянскае рэлігійнае сыстэмы. Сучасныя практыкі традыцыйных культаў. Рэлігійныя супольнасьці і фальклёрны традыцыяналісцкі рух. Крытыка нэапаганскіх рухаў у Расеі, Латвіі, Ісляндыі, Летуве і інш. Канцэптуальныя пытаньні нэапаганізму. Вера і веда.

 3.2. Стыль  у культуралягічнай  нацыятворчай праграме.

Актуальнасьць праблемы стылю ў фармаваньні нацыянальнага вобразу краіны. Візуальная рэалізацыя. Кшталты дызайнерскіх адаптацый і папулярызацыя традыцыйных арнамэнтаў. Кшталты аўтэнтысцкіх праектаў рэканструкцыі народнага сьпеву. Аўтэнтысцкія матывы ў сучасных музычных праектах. Рок, джаз, панк, мед’еваль і інш. Фармаваньне стылістычнага вобразу нацыі. Прыклады “крыўскіх” унёскаў у пазначанаю праблематыку.

3.3. Сэмантыка беларускага арнамэнту.

Сэмантычныя і міталягічныя пачаткі знакавай сыстэмы ў архаічных супольнасьцях. Марфалёгія беларускіх народных тканых і вышываных арнамэнтаў. Геамэтрычны стыль арнамэнту як праява пэўнага кшталту мысьленьня і міталягічных уяўленьняў. Жаночы беларускі народны строй як вобрз сьвету. Арнамэнт і магічныя аспэкты ў традыцыйных супольнасьцях. Ікона і строй. Два віды іканаграфіі і тыпалёгіі прысутнасьці сакральнага датычныя чалавека.

3.4. Іншыя тэмы.

Дасьледаваньні міту Хітыцкія паралелі з беларускай валачобнай традыцыяй, абрад “жаніцьба Цярэшкі” і рымскія “людзі тарэнцыі”. Міталёгія беларускае дуды – і многае  іншае.

 

Заяўкі прымаюцца да 25 студзеня 2017. Для гэтага трэба запоўніць электронную форму.

 

Дадатковая інфармацыя па электронным адрасе info@belcollegium.org

 

“Перакладчыцкая майстэрня” аб’яўляе набор

Беларускі Калегіюм і Саюз беларускіх пісьменнікаў

абвяшчаюць набор на новы курс мастацкага перакладу.

13.01.2017

пачынае працу

Перакладчыцкая майстэрня Андрэя Хадановіча

 

Хадановіч

Андрэй Хадановіч

 

Перакладчыцкая майстэрня” прапануе заняткі, скіраваныя на

разуменне спецыфікі мастацкага перакладу, яго адрознення ад іншых відаў перакладчыцкай дзейнасці;

знаёмства з асноўнымі тэндэнцымі і рознымі мастацкімі падыходамі ў сусветным і беларускім перакладзе;

фармаванне практычных навыкаў перакладання як разумення чужога тэксту і яго адэкватнага перастварэння ў сваёй мове і культуры.

На занятках разглядаюцца пераклады розных літаратурных жанраў: верш, апавяданне (кароткі фрагмент большай прозы), эсэ. Найчасцей разбіраюцца беларускамоўныя пераклады з ангельскай, французскай, розных славянскіх моваў. Часам аналізуюцца і пераклады з іншых моваў, пад кіраўніцтвам спецыяльна запрошаных экспертаў па гэтых мовах і культурах. Удалыя з мастацкага гледзішча пераклады потым публікуюцца ў беларускай перыёдыцы, на сайце замежнай літаратуры “ПрайдзіСвет”, у альманаху Беларускага Калегіюму “Паміж”, а таксама як асобныя кнігі.

Працягласць навучання 20 заняткаў з перыядычнасцю раз на тыдзень.

Андрэй Хадановіч – літаратар, перакладчык мастацкай літаратуры, старшыня Беларускага ПЭН-цэнтру. Аўтар васьмі зборнікаў паэзіі й шматлікіх кніг перакладаў. Перакладае з англійскай, французскай, польскай, рускай, украінскай моваў. Выкладае замежную (французскую) літаратуру ў БДУ.

Заяўкі на навучанне ў “Перакладчыцкая майстрэрні” можна падаваць на адрас info@belcollegium.org

Просьба дадаць да заяўкі кароткі матывацыйны ліст і, пажадана, але не абавязкова – некалькі перакладаў (два- тры вершы або дзве-тры старонкі прозы разам з арыгіналам).

Падтрымай Жывую Бібліятэку – зрабі падарунак нам, сабе, грамадству!

Каманда Жывой Бібліятэкі ў снежні правяла ажно 4 мерапрыемства: у Віцебску, Мінску, Берасці і Маладзечна. І зараз мы сышлі ў адпачынак да лютага 2017-га году. Але, не гледзячы на ўсё гэта, мы працягваем працаваць. Проста мы хочам, каб наступны год стаў яшчэ больш цікавым для нас і, канешне ж, для вас! Мы хочам, каб вы пазнаёмілісь з новымі Іншымі і сталі лепш разумець сябе, сталі больш прымаць Іншых і сябе, сталі ставіцца да гэтага свету лепш і з разуменнем таго, што ён неверагодна складаны.

kamanda-1

З-за гэтага і дзеля гэтага мы распачалі кампанію па збору сродкаў на Талакошце! Так, сапраўды, Жывая Бібліятэка патрабуе для свайго існавання некаторыя грошы, напрыклад, на арэнду памяшкання, друк, арганізацыю кава-перапынку, аплату праезду “кнігам” і арганізатарам, калі мы едзем у іншы горад. Мы не шукаем сродкі для заробкаў. Мы шукаем сродкі, каб для нас стала магчымым больш увагі надаваць пошуку цікавых і важных “кніг”, а не шмат высілкаў выдаткоўваць на пошук нечага “бясплатнага” у нашай краіне.

Мы спадзяемся, што разам з вамі зможам сабраць дастаткова сродкаў, каб зрабіць 2017-ты год яшчэ больш цікавым для нас усіх! А галоўнае, у нас ёсць надзея і вера ў тое, што стэрэатыпаў і забабонаў у галовах людзей, дзякуючы нашым супольным намаганням, стане яшчэ меньш! А гэта значыць, што шмат каму ў гэтай краіне жыць стане прыемней і зручней.

Вы можаце зрабіць падарунак і нам, і самім сабе, і нашаму грамадству на Каляды, Новы год ці яшчэ на адны Каляды! Гэта проста! Трэба зайсці на Талакошт і дапамагчы Жывой Бібліятэцы грашыма! А калі не можаце дапамагчы грашыма, то можаце там жа (толькі ў іншай укладке) глядзець задачы, якія мы перад сабой паставілі на 2017-ты год – вашыя рукі і галовы патрэбны нам не меньш, чым сродкі, якімі вы нам можаце дапамагчы!

Заўжды ваша каманда Жывой Бібліятэкі!

Не забывайце падпісвацца на нас у ВК, FB, Instagram і Telegram і дзяліцца навінамі (у тым ліку і гэтай) з сябрамі! Па ўсім пытанням і з усімі прапановам пішыце нам у сацыяльных сетках альбо на human.library.belarus@gmail.com.

 

23 снежня – “Заўсёды твой, Коэн”

23 снежня а 18-й гадзіне, у апошнюю пятніцу перад Калядамі ў прыўкраснай кампаніі спяваем песні Леанарда Коэна – на беларускай і ў арыгінале.

koen

Прэс-клуб і Грамадская культурніцкая кампанія “Будзьма беларусамі!” запрашаюць на імпрэзу, у якой возьмуць удзел:

Андрэй Хадановіч з музыкантамі
Міхаіл Валодзін
Юрась Ускоў

Леанард Коэн (1934-2016) – культавы канадскі паэт, раманіст і музыка, сусветна вядомы спявак.

На беларускую мову вершы Коэна перакладала Вальжына Морт. Песні Коэна перакладае і спявае Андрэй Хадановіч.

З сабой можна прыносіць пернікі, печыва і мандарынкі, кавай і гарбатай пачастуем.

Прэс-клуб, вул. Веры Харужай 3-601 (ст.метро Якуба Коласа)

Вялікая Жывая Бібліятэка ў Дзень правоў чалавека

Мы кожны дзень праходзім міма адзін аднаго, не ведаючы што кожны нясе ўнутры сябе.

afisha

Можа гэтая жанчына, што сядзіць насупраць вас у метро са стомленым позіркам, яшчэ гадзіну таму трымала за руку дзіцяці, якое памiрае. І ведаючы гэта, вы б абавязкова задумаліся, якімі цяпер вачыма яна глядзіць на жыццё. Ці ёсць ёй справа да высмейвання вэйпераў і ці можа яна пасля пабачанага бесклапотна адпачываць?

Ці хацелі б вы запытацца што-небудзь ў таго хто выкрыквае: «Свабодная каса», цi цяжка працаваць у рэстаране хуткай ежы?

А можа вы хочаце спытаць у дзяўчыны, якая свядома адмовілася ад адносін з мужчынамі, як ёй жывецца ў грамадстве, якое праводзіць паміж ёй і ім яркую недвухсэнсоўную рысу?

Жывая Бібліятэка – гэта ўнікальнае мерапрыемства, дзе “кнігі” – гэта людзі з нейкім унікальным досведам, ідэнтычнасцю ці рэдкай прафесіяй, нязвыклым для большасьці ладам жыцця ці светапоглядамі, у дачыненні да якіх існуюць стэрэатыпы і забабоны.

Вы можаце запытацца ў кожнага з іх, як гэты досвед ўплывае на іх жыццё. Ці лічаць яны сябе асаблівымі ці наадварот імкнуцца не вылучацца?

Жывая бібліятэка – гэта квіток у бясконцы свет Іншага, Іншага чалавека.

Што для гэтага трэба? Усё больш, чым проста: 10 снежня з 13.00 да 19.00 вам трэба быць у Галерэі ТUT.BY па адрасе пр. Дзяржынскага, 57, 9 паверх (ст.м. Міхалова). Уваход вольны! Але просім прайсці папярэднюю рэгістрацыю па спасылцы https://goo.gl/9APxK0 (да 23.59 9 снежня).

Жывая бібліятэка будзе праходзіць у фармаце міжнароднай метадалогіі Human Library.

Інфармацыйны партнёр Жывых бібліятэк у Беларусі «Беларусский журнал».

Жывая бiблiятэка праводзiцца ў межах праэкта ААН “Iнклюзiўная Беларусь”.

Не забывайце падпісвацца на нас у ВК, FB, Instagram і Telegram і дзяліцца навінамі з сябрамі! Мы заўсёды рады новым людзям у камандзе! Калі вы хочаце стаць валанцёрам на Жывой бібліятэцы, прапанваць нам сваё памяшканне, дапамагчы з пошукам кніг ці вы самі кніга, пішыце нам у сацыяльных сетках або на human.library.belarus@gmail.com.

Честные разговоры о домашнем насилии

В первый день кампании «16 дней активных действий против гендерного насилия в Беларуси», которая начнется 25 ноября в Международный день борьбы за ликвидацию насилия в отношении женщин и будет продолжаться до 10 декабря (Международный день прав человека) ОО «Радислава» проведет первое занятие «Женской правовой школы» — «Честные разговоры о домашнем насилии». Провести первое занятие поможет команда проекта «Живая Библиотека».

gvalt

Приглашаем женщин (от 16 до 90+ лет), а также трансгендерных людей, имеющих опыт женской социализации.

Где? КОРПУС 8 (ул. Куйбышева, 22)
Когда? 4 декабря 14.00 – 17.00
Стоимость? Бесплатно. Необходимо только зарегистрироваться тут.

Что Вас ожидает? Истории женщин и детей, пострадавших от домашнего насилия, в которых они поделятся своим травматичным опытом. Также на мероприятии Вы найдёте тех специалисток, которые оказывают пострадавшим помощь: психологиня, координаторка Убежища для женщин и детей, пострадавших от насилия, и другие. Получите руководства к действию, много прикладной правовой и документальной информации, а также возможность проконсультироваться у специалисток.

Зачем? Сегодня Беларусь декларирует стремление к гендерному равенству граждан, но, несмотря на это, насилие и гендерная дискриминация – реальность для сотен тысяч белорусских женщин*. Для того, чтобы игнорирования/замалчивания проблемы стало меньше, чтобы оправдывания агрессоров и обвинения пострадавших стало меньше. Для того, чтобы больше женщин* узнали о реальных масштабах проблемы домашнего насилия в Беларуси, получили информацию о тех трудностях, с которыми пострадавшие сталкиваются при попытке справиться с бедой, а также практическую, юридическую информацию о том, как действовать, если Вы или Ваши близкие люди столкнулась с насилием в семье. Вы узнаете почему тысячи женщин* не могут получить должной защиты и помощи, а тысячи агрессоров остаются безнаказанными. Чтобы вместе сделать домашнее насилие зримым и узнать о правовых механизмах сопротивления.

Кто приглашает? Общественное объединение «Радислава» было создано в 2002 году в городе Минске (Беларусь) женщинами, пострадавшими от насилия, для оказания помощи другим женщинам*, попавшим в такую же ситуацию. Команда проекта «Живая Библиотека» поможет провести первое занятие «Женской правовой школы» и разрушить некоторые стереотипы о домашнем насилии у участников мероприятия.